Inhoud archief:


Woensdag 28 december 2005 | Vele kilometers, geringe vangsten...

De kou mocht niet deren, om 06:30 ging de wekker al op m'n vrije dag! Ik sprong eruit, bakje koffie en wachten tot Marnix arriveert (ik had de vorige avond m'n visspullen al klaargezet). Eenmaal in de auto met de (warme) blazer op standje 4 koersden we gestaag naar jachthaventje nr. 1 om ons geluk te beproeven. Al van een afstandje zagen we witvis springen. Opzich een goed teken, want waar veel witvis zit jagen de baarzen. Na behoorlijk wat plekken afgevist te hebben was het, op een mager brasempje en een paar felle tikken na, helaas nog niet veel met de roofvis.


Veel mooie haventjes struinden we af!


Voor het oog perfect

We besloten een andere jachthaven te gaan proberen. Ook deze jachthaven was een plaatje. We lieten na alles weer uitgepakt te hebben ons kunstaas te water en afgrazen maar... Nop, nog geen tikje! Van alles probeerden we; blinkers, pluggen, shads niets bleek hier te werken. Na een uurtje gingen we dan, inmiddels ietwat ontmoedigd op doorreis naar de volgende stek. Ook dit was een nieuwe jachthaven/ stek voor ons. En ook deze was voor het oog perfect! De praktijk bleek anders. Had de baars/snoekbaars er dan echt helemaal geen zin in vandaag...?


Hoezo vriezen?


Vissers, één met de natuur

Inmiddels hadden we er al behoorlijk wat kilometers opzitten. Alle haventjes op Flakkee hadden we zo 'n beetje wel gehad. Enfin, we besloten om richting Zuid-Beveland te koersen en het dus als afsluiter iets dichter bij huis te zoeken. Na enige tijd nauwkeurig de kant van de stadsvijver af te hebben gelopen viel Marnix uiteindelijk toch nog in de prijzen. In het uiterste baaitje, daar waar de plas ophield wist hij nog een fraai snoekje te landen. Ach, het was niet de alombekende snoek van 1.19 m die in deze plas 'woont', maar toch een troostprijs voor onze lange, koude visdag.


Yeah!


Een goedmakertje

Tegen het eind van de middag, het was inmiddels al aardig donker geworden, besloten we er mee te kappen voor vandaag. Enerzijds jammer van de teleurstellende vangsten, anderzijds een heerlijke dag in de natuur met een ervaring rijker: baars bijt alleen wanneer 'ie zelf wil. ;-)

Een sportieve visgroet,
Jaap & Marnix | team visseninzeeland


Vrijdag 11 november 2005 | Roofvisteam VIZ op jacht

Lang hadden we er allemaal naar uitgekeken, maar vandaag was het dan zover… Team VIZ ging er gezellig tussenuit om te genieten van een heerlijk ontspannend dagje roofvissen. De teamleden Jaap, Wilco, Michael en Marco lieten hun drukke dagelijkse leven voor één keer in de steek en waren vandaag al vroeg uit de veren om verschillende visstekken buiten de provincie te gaan proberen… Het weer was wat donker, maar zeker niet slecht om er een mooie visdag van te maken. Op de bonnefooi stapten we in de gloednieuwe VW Polo van Michael, die ons na wat heen en weer gepraat en de nodige discussies in de omgeving van Dordrecht zou brengen om daar in de vele haventjes onze favoriete roofvissen (snoek, baars, snoekbaars) te vangen. Bij de Moerdijk aangekomen besloten we echter om hier de plaatselijke haven eens te gaan proberen. Het lag tenslotte toch op de route.

Terwijl we ons op het enorme industrieterrein verloren zochten naar een goede visstek, dook uit het niets een sluizencomplexje op met goed uitziend viswater. De Polo ging in de remmen en het team stapte uit om dit aantrekkelijke water eens te gaan verkennen.


De brug voor Michael…


Jammer genoeg viel onze vangst wat in het niet bij het kunstaas…

De aanwezige, ietwat verveelde sluiswachter bleek echter helemaal niet blij met ons, en na een paar vermaningen mochten we het verderop gaan proberen. Jaap wist tijdens het dreggen nog een fraai stekelbaarsje aan de haak te slaan. Zodat onze stop in ieder geval niet voor niets was! Kunstaasvissen bleek op deze locatie echter helemaal niet succesvol, geen enkele aanbeet maar wel een paar verspilde pluggen!

We besloten daarom door te rijden naar het plaatsje Moerdijk zelf, om ons geluk in de plaatselijke haven aan het Hollandse Diep te gaan beproeven. Het weer klaarde steeds meer op en het zag er allemaal heel erg veelbelovend uit…



Haventje Moerdijk


De succesvol(st)e stek op de locatie…

Systematisch werd met z'n vieren de verschillende steigers en kadermuren afgevist. Net toen we gingen twijfelen of er überhaupt wel vis in dit water zat, bewees een uitroep van Marco het tegendeel. Uit de luwte van de kademuur wist hij, met wat vallen en opstaan op de van een dikke laag alg voorziene stenen, deze prachtige baars te landen.


De eerste vangst is een feit…


klasse Marco!

We bleven het proberen, maar na een uur geen enkel teken van visleven te hebben ontvangen, was de lol eraf. De hele haven was afgevist maar het resultaat bleef steken op slechts die ene baars. Een toevalstreffer?

We verkasten daarom in de richting van Steenbergen, om in de regio West-Brabant het natte eens op te zoeken. In het prachtige vestingplaatsje Willemstad aangekomen werden we wild van al het water. Helaas spraken de bordjes 'Verboden te Vissen' in de singels rondom de vesting boekdelen… We besloten ons heil te zoeken in de binnenhaven, net buiten het centrum. Na een halfuurtje besloten Wilco en Marco uit te wijken naar de jachthaven. Na nog geen vijf minuten bracht een uitroep van Wilco ons al tot bezinning: baars! Helaas was de aanbeet niet vol genoeg om hem te kunnen landen.

Terwijl Wilco nog beteuterd naar z'n ietwat verminkte kunstaasje stond te kijken was het bij Marco dan wel raak. Net onder het wateroppervlak kruisten twee baarzen elkaar in snel tempo om de achtervolging in te zetten op de shad. Dit keer bleef de 'klap' niet uit en de eerste baars was een feit!


Nr. 1 in Willems' stad! Al spoedig volgde de tweede...

Jaap en Michael werden er met spoed bij geroepen en terwijl zij nog wanhopige pogingen deden zo snel mogelijk op de steiger te komen, klapte de tweede baars al op een vrijwel identieke manier op Marco's hengel!

Jaap was de volgende die de adrenaline door zijn bloed voelde spuiten. Meter voor meter de haven afvissend sloeg vanonder de steiger opnieuw een prachtige baars toe.


Mooie vangst Jaap!


Poseren beheers je tot in de puntjes!

Wilco en Michael hadden zich nog nauwelijks laten horen, totdat een hevig gespartel op de stek van Michael onze aandacht trok. Na uitroep 't is een snoek' wisten we niet hoe snel we Michael moesten ondersteunen in zijn vechtpartij met een - naar later bleek - een ruim 65cm lange snoek. Een prachtexemplaar! Door twee man in bedwang gehouden mocht deze 'woest uitziende' roofvis met Michael op de foto!


Met z'n tweeën krijgen we hem wel klein…


Zie hem eens glunderen! En terecht!


Het is en blijft een indrukwekkend 'gezicht'!

Daarna was het opnieuw Michael die de aandacht op zich vestigde met wel een heel erg bizarre vangst…


Zet je bril maar eens recht!

We kregen honger en besloten even de hengels te laten rusten voor een verfrissend biertje en een heerlijke 'tosti shoarma' bij een van de plaatselijke cafe's. Terwijl we door de haven liepen kreeg Michael een paar rustende baarzen in het oog. Maar eens proberen ze te verleiden… De overige teamleden lachten, maar wisten na de landing van deze enorme baars niet hoe snel ze ter plaatse moesten zijn om ook de rest uit het water te vissen!


Pfieuww...


Wat een joekel zeg! Hier doen we het voor!

Naarmate de dag vorderde, veranderde de zachte herfstdag in een stevige bries die fluitend door de toppen van de aangemeerde zeiljachten joelde. Het leek wel of de baars de kou zich aantrok en diep onder de steigers wegkroop.

We pasten onze tactiek wat aan en visten stukje voor stukje de steigers in de haven af, met wisselende soorten kunstaas. Met succes wisten Jaap en Wilco nog een paar fraaie exemplaren vanonder de vlonders te plukken, maar het succes liep terug.


Kijk eens wat een prachtvis!


Klasse Wilco, ook deze mag er zijn!

Tegen het eind van de middag besloten we een punt te zetten achter deze - voor allemaal even geslaagde - visdag en met de Polo aan de terugtocht te beginnen…

Ja-a Willem, 440 jaar later wordt er rondom 'jouw stad' nog steeds gevochten… nu door een stel fanatieke sportvissers! De vestingstad van Willem van Oranje is een bezoek meer dan waard en zal er zeker nog eens aan moeten geloven!

Sportieve visgroeten,
Jaap, Wilco, Michael, Marco | team visseninzeeland


Zaterdag 5 november | De winterdagen komen...

We besloten deze ochtend richting Zeeuws-Vlaanderen te koersen om onze 'vis-lusten' weer wat te koesteren. Op plaats van bestemming gingen we vol enthousiasme direct aan de slag. We visten op een afstand van ongeveer 20 meter uit elkaar de sloot af. Het weer was prima. Ok, wel wat koud maar het zonnetje was er ieder geval!


Marco plukte al snel een leuk snoekje vlak onder de beschoeiing vandaan


Nog wat groeien en 't is af...

Na een half uurtje hadden al diverse verschillende soorten kunstaas de revue gepasseerd. Totdat Marco opeens net onder de kant succes had. Geen spetaculaire drill, maar wel een prachtig getekend snoekje verscheen op de kant. Nog geen minuut daarna had Wilco meters verderop ook succes. Geen snoek, maar brasem en nog aan de maat ook...


Een toch wel vrij onverwachtse vangst,
maar uiteraard van harte welkom; brasem

Naarmate de zon hoger aan de hemel ging staan was het op een enkele aanbeet en een brasem gedaan met het succes van deze sloot. We besloten ons nog even voor wat kwartiertjes richting groter water te begeven, met als opzet... jawel baars te vangen! Klein kunstaas was het motto. Gericht en traag vissend sleepten we de bodem af. Pats! een trillende 'hengst' aan het topje van de hengel sprak boekdelen, maar helaas... Ze zaten er wel, maar wilden ze ook bijten? Wilco had na een tijdje dan toch echt beet. Even poseren en snel weer terug. Op nog een misser van Jaap na bleef het hierna opvallend stil, jammer want we hadden toch graag nog meer stekelridders gezien deze ochtend!


Voila, baars!



Ja, ook wij als vissers genieten hiervan!

Zo op het einde van de ochtend was het gedaan... Geen aanbeten meer (zelfs niet op onze mooiste shadjes). We besloten om op huis aan te gaan. Geen overweldigende vangsten, maar desondanks toch een prima ochtend met prima weer!!

Sportieve visgroeten,
team visseninzeeland


Vrijdag 7 oktober | De stekelridders in de mist...

De avond ervoor hadden we er een zwaar hoofd in. Mistig, vochtig en misschien regen? Tsja we hadden allebei een dag vrij genomen dus uiteraard weken we niet van ons plan af. Achteraf zeker geen verkeerde keuze.


Het meer dampte gewoon...

Wat een mist, we zagen geen hand voor ogen en we moesten nog het hele meer oversteken om op de juiste stek(ken) te komen. Niet zonder gevaar dus. Maar goed met een flinke dosis 'lef' en een kompasje kwam er dan toch eindelijk land in zicht. We besloten direct aan de slag te gaan om geen minuut meer te verliezen!


Al heel snel was het raak!

In de haven aangekomen en de boot aangemeerd te hebben lieten we onze kunstaasjes zakken. Marnix ging voor de donker gekleurde shadjes en Jaap besloot met felle shads te starten. Na nog geen 5 minuten krulde Marnix z'n spinhengeltje krom; een baars van 44cm! Nou... dat beloofd wat te worden deze dag!


Wie heeft wie verleid?

Kort daarop volgden er 2 snoekbaarzen. Inmiddels waren we beiden overgestapt op de PRO-shadjes, die toch wel erg populair blijken te zijn in deze omgeving.


Stekelridder in de mist!

Het ging lekker, het zicht werd steeds beter en de vangsten ook. Baars, snoekbaars, baars, snoekbaars. Zonder enige aarzeling klapten ze erop. Met uiteraard af en toe een voorzichtige 'volger' uitgezonderd.

Raak! Net onder de steiger was het hangen voor Jaap. Marnix riep vanaf afstand: "Hoe groot denk je?" Een pracht van een snoekbaars verscheen aan het oppervlak. Wat een machtig beest was dat zeg. Snel landen, voorzichtig onthaken (deze toch maar even met behulp van bekspanner) en op de foto... Niet dus!! Twee enorme klappen met zijn staart en snoekbaars, bekspanner + nog wat vis-gerei verdwenen in de diepte! Grrr...


Helaas ons enigste bewijs van de 70 centimeters.


Da's inderdaad om te lachen


Glasoog na glasoog plukten we vanonder de steiger!

Na even een wat mindere periode besloten we wat meer sleep-ruimte te nemen. We pakten nu ook een stuk kademuur mee. Een ingehouden vreugdekreet van Marnix bewees dat ook daar baars aanwezig was. Zo wisselden baars en snoekbaars elkaar leuk af. Aan de manier van 'bijten' was het voor ons meestal wel duidelijk om welk van de twee het ging.


Marnix op en top!



Ja echt, het zijn allemaal verschillende...

Ongelooflijk, ze bleven maar bijten en nog fel ook. We besloten weer wat te expirimenteren met verschillende soorten kunstaas. Gekleurde shads van verschillende maten, twisters, een paar diepduikende pluggen, lepeltjes. Af en toe pakten we daar ook wel wat op, maar het kleine donkere kunstaas was toch favoriet.


Kerngezond verscheen er weer één aan het oppervlak.



Wat kijk je bedenkelijk Marnix?

De tijd vloog... 14:00 al weer! Tsja wat doen we. De baarzen hielden het bij de steigers toch wel een eindje voor gezien. OK, op naar een andere stek. We besloten naar de sluis verderop te varen om daar nog wat te slepen. Pats!! Vol op het shadje. Na een korte en krachtige drill; een keurige snoekbaars voor Jaap van 58 cm! Zo vingen we nog wat baars en snoekbaars door totdat het daar ook 'op' was.


Inderdaad! Hier doen we 't voor!



The sky is the limit!

Zo tegen het begin van de avond besloten we het erbij te laten. Een prachtige visdag is weer aan de rij toegevoegd. De tel zijn we kwijgeraakt, maar zeker zo'n 20 snoekbaarzen en 10 baarzen moesten vandaag aan het kunstaas van de Zeeuwse vissers geloven!!


Moe en voldaan op de terugweg...

Sportieve visgroeten,
Marnix & Jaap | team visseninzeeland


Zaterdag 24 september | 4 snoekbaarzen en 14 baarzen...

Begin deze (zonnige) week spookte het al door onze hoofden; zaterdag op de baars en snoekbaars... En jawel, zaterdagmorgen in alle vroegte uit de veren, 05:30 om precies te zijn ging de wekker. Marnix en Jaap rijden vol goede moed incl. boot naar de plaats van bestemming!


Alleen hier zou je zo vroeg al voor uit de veren gaan...

In de ochtendgloren bij het meer aangekomen lieten we het bootje te water, alle hengelspullen inladen en zo snel mogelijk naar de stek die we in gedachten hadden.


OK, het is dan misschien niet de meest luxe versie van het begrip 'boot',
maar praktisch is het zeker!


Vol goede moed op weg naar de stek...

Na een uur intensief de kadermuren afgevist te hebben met diverse soorten kunstaas besloten we een andere manier van aanpak. We gingen onder een viaduct voor anker; hooguit zo'n 7 meter uit de kant en sleepten met klein kunstaas vanaf ondiep water naar dieper water. Al vrij snel was het raak. Pats! Marnix z'n spinhengeltje krom en een mooi getekende baars verscheen aan het oppervlak!


Prachtig! Deze twijfelde niet aan het kunstaas.

Vanaf dit uur was het raak. De een na de andere baars wist het kunstaas te vinden. Compleet gek waren ze! Geweldig! Zodoende hadden we niet eens tijd meer om elkaar behoorlijk te 'assisteren'.


Vooral dit formaat kunstaas sloeg letterlijk en figuurlijk aan!


Keurig gehaakt.

Ieder worp was praktisch een aanbeet. Hoe lichter de shad hoe feller ze waren hoe gek dit dan ook moge klinken. Soms hadden we zelfs volgers vanaf de stenen/ beschoeiing tot onder de boot.


Wat een mooie vis is dat toch...

Na behoorlijk wat baarzen binnen gehaald te hebben kreeg Jaap ineens een wat krachtigere aanbeet. Snoekbaars absoluut! Een leuk exemplaartje! Niet lang daarna ook een korte felle tik op Marnix z'n hengeltje. Wederom snoekbaars en een mooie... Dik in de 60 centimers!


Dit kon niet uitblijven; snoekbaars!


Dik in de 60 centimeters...


Hoge nood in de kostbare vistijd?

Intussen had de zon al behoorlijk wat kracht gekregen en helaas werden de aanbeten wat minder. We stonden in tweestrijd, of we blijven nog hier wat dobberen, of we vertrekken naar een verderop gelegen haventje om daar nog te gaan 'baarzen'. Een vreugdekreet van Marnix zette ons binnen enkele luttele seconden aan om toch nog maar even te blijven. Snoekbaars nummer 3!


En jawel snoekbaars nummer 3

Na deze laatste snoekbaars was het echt over. Het bleef beperkt tot een voorzichtige 'tik' af en toe en we besloten dan ook onze geluk te beproeven bij het nabij gelegen haventje.


Achteraf toch geen slechte keuze die haven.

Eenmaal ons vervoermiddel aangemeerd te hebben besloten we vanaf de steiger te gaan vissen. Eerst in het ondiepe water, wat weinig succes opleverde. De eerste inworp in het diepe water (aan de andere kant v/d steiger) leverde direct een prachtbaars op voor Marnix.


Ruim 3 steigerplanken dik: 49,7 cm.

Jaap besloot (weer) de lichte, kleine shad te proberen. En met succes! Na zo'n drill van ongeveer 10 minuten verscheen hij aan het oppervlak. Eigenlijk waren we in de volste overtuiging dat Jaap hier een snoekbaars aan de haak had, maar het tegendeel bleek waar te zijn; wow, een super-baars van maar liefst ruim 49 centimeters!!


Ook leuk (en even fel).

Snel weer verder vissen, want de tijd drong inmiddels. Na nauwelijks nog 2 inworpen was het weer raak! Was dit dan wel snoekbaars? Absoluut de hardste aanbeet van heel de dag. Marnix gooide z'n hengel neer en Jaap stond met een hengel die op het punt stond het te begeven. Wat een kanjer. Hij overtrof het vorige exemplaar: bijna 51 centimeter. Deze baars had overigens ook niet geaarzeld. Het shadje zat diep achter in de keel.


Toen was de dag sowieso geslaagd: bijna 51 centimeter!


Het kostte heel wat moeite om hier het shadje uit te peuteren!

Toen we omringd waren door allemaal wachtende boten voor de sluis hielden de baarzen het ook voor gezien. Op een laatste baars van Jaap na, helaas geen aanbeten meer. Marnix besloot verderop nog even te gaan proberen, maar zonder succes. Toen de sluizen open gingen en de boten dus in de sluis mochten varen kwamen ze weer. Vrijwel direct klapte er weer een op Marnix z'n shad. Snoekbaars dit keer in de haven. We besloten dat dit de afsluiter was want we hadden onze uiterste tijdstip om te stoppen al maximaal overschreden ;-)


De afsluiter: Marnix met nog een mooi snoekbaarsje.

Sportieve visgroeten,
Marnix & Jaap | team visseninzeeland


Visseninzeeland in Beet-rubriek: 'FF ONLINE'

Een vrolijk begin van deze FF ONLINE met het eerste couplet van het clublied van hengelaarsvereniging ONI uit Terneuzen (Ontspanning Na Inspanning). Bij toeval kwamen we terecht op deze website waar we echt wel even een tijdje zoet zijn geweest (een dag of 2 ongeveer). 60 jaar bestaan ze inmiddels en dat zie je er ook wel aan af. Geen "catchy" website, geen ingewikkelde javascripts, gewoon een gezellige chaos met ont-zet-tend veel informatie over "hun" viswater, de te vangen soorten en vooral veel, heeel veel club-bijeenkomsten. Voor wie de rest van het clublied wil horen (en zien via mediaplayer) die surft naar: http://www.oni-terneuzen.nl. Wij kennen hem inmiddels uit het hoofd.

Wel eens van ehhh "Ferok" gehoord ? nee ? het is een prima werpgewicht en bestaat uit geperste ijzerkorrels die beter voor het milieu zijn dan de loden werpgewichten. Er is al veel eerder met werpgewichtvarianten (deze weer voor de scrabbelaars onder ons) geexperimenteerd maar die bleken veel te duur. We kwamen dit (overigens zwaar overjarige maar interessante) weetje tegen op de website van de provincie Zeeland, waar nog veel meer van dit soort weetjes zijn te vinden. (Acrobat PDF reader nodig). Mischien eindelijk eens hoog tijd om Ferok (misschien is er inmiddels alweer een andere variant…nee geen bougies) wat meer aandacht te geven. We moeten er niet aan denken hoeveel lood er inmiddels al in onze kustwateren ligt opgestapeld. www.zeeland.nl (typ "sportvissen" in de zoekfunctie.

Hagelnieuw, fris, uitgebreid en zo kunnen we nog wel even doorgaan, we hebben het over www.visseninzeeland.nl waar we dit Zeeuwse onderonsje mee afsluiten. Webmaster Jaap verteld:

Zeeuwse sportvissers met een missie.
Vissers zijn er altijd te vinden in Zeeland. Dag en nacht. Niet alleen Zeeuwen, maar ook andere landgenoten en de zuiderburen laten zich graag zien in onze waterrijke provincie. Wij als sportvissers in hart en nieren zijn ook vaak aan de waterkant te vinden. Tijdens onze vissessies ontstonden vaak heel interessante gesprekken met medevissers. Deze gesprekken leverden vaak nieuwe inzichten, technieken en vriendschappen op. We waren het er allemaal over eens dat hier meer van te maken was. Zoveel vissers, zoveel verhalen, zoveel kennis en toch zo weinig onderling contact. Tijdens een vissessie was daar opeens het plan: www.visseninzeeland.nl.


Ongeveer een jaar geleden zijn we met vier Zeeuwse sportvissers vol goede moed begonnen met het opzetten van de website. Als basis hebben we gebruik gemaakt van het inmiddels opgebouwde fotoarchief van onze vangsten uit de Zeeuwse wateren. Wat we er precies van moesten verwachten wisten we zelf eigenlijk ook niet. Het was een hobby, en we wilden graag in contact komen met andere vissers, en anderen mee laten genieten van spectaculaire vangsten en ervaringen. Na het opzetten hebben we geprobeerd bekendheid te geven aan de site door een link aan te vragen op andere vissites, publiciteit in lokale media en natuurlijk mond op mond reclame aan de waterkant.

Nu we na een jaar de balans opmaken kunnen we alleen maar concluderen dat de site een daverend succes is. Het team bestaat inmiddels uit tien zeer enthousiaste sportvissers, met allemaal verschillende achtergronden, technieken en inzichten. Bovendien hebben we dagelijks meer dan 100 bezoekers en krijgen we veel positieve reacties van medevissers. Ook steeds meer organisaties tonen interesse in de website en laten ons team een kijkje nemen achter de schermen van het bedrijf. Zo is het volledige team deze winter op uitnodiging bij een zeeaaskwekerij geweest en vaart er op dit moment een heuse sportvisboot met visseninzeeland stickers op de Zeeuwse wateren. Kortom: de website is in Zeeland inmiddels een begrip geworden.





Team "vissen in Zeeland" op bezoek bij Topsy Baits

Onlangs kregen we via deze website een uitnodiging van zeeaaskwekerij Topsy Baits uit Wilhelminadorp voor een rondleiding door het bedrijf. Als visteam leek het ons zeer nuttig om ons te laten informeren over het kweken van zeeaas, en alles wat daarbij komt kijken. Afgelopen zaterdag 12 februari was het zover. Het weer was ons niet echt gunstig gestemd, maar daar laten vissers zich niet door uit de weg slaan. Bewapend met regenjas en laarzen trokken we gezamenlijk naar Wilhelminadorp.



Als eerste deel van de rondleiding kregen we een kijkje in het pand van de kwekerij. Daar werd duidelijk dat Topsy Baits een internationaal bedrijf is, en zeker uniek in zijn soort. Veel zeeaaskwekerijen hebben in het verleden de handdoek in de ring gegooid. Toch heeft Topsy Baits zich weten te vestigen als internationaal bedrijf voor het kweken van zeeaas. De verspreiding van het zeeaas naar andere gebieden gebeurt veelal per post. We kregen ook te zien hoe met een speciale machine en de juiste ingrediënten het zeeaas geschikt werd gemaakt voor verzending.






Tijdens het tweede deel van de rondleiding mochten we een kijkje nemen op het terrein van Topsy Baits. Daar werd ons al snel duidelijk dat het kweken van zeeaas niet eenvoudig is. Met veel zelfontworpen mechanismen, inzicht en geduld is het bedrijf geworden tot wat het nu is. Vooral warme zomers zijn een bedreiging voor het kweekproces. Op het terrein van Topsy Baits worden ook (op kleine schaal) proeven gehouden met vissen. Op dit moment wordt onderzoek uitgevoerd naar de invloed van geluid op diverse vissoorten. Dit onderzoek gebeurt in opdracht van de Belgische marine.









Al met al was het een zeer interessant bezoek. Eigenlijk moesten we als vissers bekennen dat we de laatste jaren bij het zeeaas niet verder dachten dan de hengelsportzaak. Daar kochten we het zeeaas, of in bijzondere gevallen staken we het zelf. Maar waar het zeeaas uit de hengelsportzaak vandaan kwam, was voor de meesten van ons niet echt duidelijk. We waarderen het dan ook dat we als visteam de mogelijkheid hebben gekregen om eens een kijkje achter de schermen te nemen. We hebben in ieder geval weer genoeg inspiratie om snel naar de waterkant te trekken…..